Altını Çizdiğim Satırlar

2011-07-12T14:14:00.001+03:00

"Herkes, bir aysberg."

aae

"hafif"

2011-04-25T23:16:00.001+03:00

"hafiflemek istiyorum..."

deva...

2011-03-23T18:11:00.003+02:00

"Hiç yaşanmamış dertlere deva bu yaşam gibisin"

şimdiki zaman...

2010-11-25T16:01:00.006+02:00

"-di'li geçmiş zaman canımı acıtıyor(du),
şimdiki zaman da öyle..."

Yokluk/Varlık

2010-11-15T00:13:00.002+02:00

"Sonumuz yokluk ise, bu varlık niye?"

Necip Fazıl

-di'li geçmiş zaman...

2010-10-19T00:52:00.006+03:00

"-di'li geçmiş zaman canımı acıtıyor..."

Böyle Bir Susmak...

2010-09-19T00:06:00.004+03:00

“avazım çıktığı kadar susuyorum”

Yılmaz Erdoğan, Kayıp Kentin Yakışıklısı, Sel Yayıncılık 1999, s. 67

"Sevgi Emekmiş"

2010-09-04T23:47:00.001+03:00

3 Eylül 2010 niyetine…

Bütün Hafta Bir Şiir/Yaşayınca Anladım

“Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…”

Can Yücel, http://www.yazilar.net/y/398/yasayinca_anladim_can_yucel

"Sana Sevgim Şımarık Bir Çocukmuş"

2010-09-02T10:20:00.002+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Yaşayınca Anladım

“Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım…
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,

Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım…
Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım…”

Can Yücel, http://www.yazilar.net/y/398/yasayinca_anladim_can_yucel

"Yalan Söylememek Değil, Gerçeği Gizlememekmiş Marifet"

2010-09-01T00:07:00.002+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Yaşayınca Anladım

"Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım…
''Sana ihtiyacım var, gel!'' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım…”

Can Yücel, http://www.yazilar.net/y/398/yasayinca_anladim_can_yucel

"Neden Hiç Ağlamadığını Anladım"

2010-08-31T00:28:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Yaşayınca Anladım

“Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım…
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım…
Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım…

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım…
Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım…”

Can Yücel, http://www.yazilar.net/y/398/yasayinca_anladim_can_yucel

"Herkesin Mutlu Olmak İçin Bir Yolu Varmış"

2010-08-30T11:26:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Yaşayınca Anladım

"Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım…
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil…
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım…"

Can Yücel, http://www.yazilar.net/y/398/yasayinca_anladim_can_yucel

Betimlemeler/5

2010-08-27T10:18:00.001+03:00

“; yorgun ama talihlerine müteşekkir.”

Khaled Hosseini, Bin Muhteşem Güneş, Everest Yayınları, 2009, s. 176

Betimlemeler/4

2010-08-26T00:48:00.002+03:00

“Unutmanın kolay olacağı bir yere. “

Khaled Hosseini, Bin Muhteşem Güneş, Everest Yayınları, 2009, s. 175

Betimlemeler/3

2010-08-25T00:34:00.002+03:00

“Anıya gülümsedi.”

Khaled Hosseini, Bin Muhteşem Güneş, Everest Yayınları, 2009, s. 174

Betimlemeler/2

2010-08-24T10:23:00.006+03:00

"...mahrem, evli bir tebessüm."

Khaled Hosseini, Bin Muhteşem Güneş, Everest Yayınları, 2009, s. 85

Betimlemeler/1

2010-08-23T10:33:00.005+03:00

“...yüreği göğsünde taklalar atıyordu...”

Khaled Hosseini, Bin Muhteşem Güneş, Everest Yayınları, 2009, s. 55

Cidden Olmuyorsa Zorlamayacaksın!

2010-08-20T00:14:00.003+03:00

Olsun istersin…
Hatta olsun diye yapılması gerekenden daha da fazla üstelersin.
Aşktır ; değer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygı gösterirsin, olmayacak kaç şey varsa bir araya bile getirirsin…
Bakarsın, ne anlattığını anlayabilmiş (?) ne de çözüm için bi’şeyler yapma gayretinde.
İştir; sabahlarsın, “olsun” diy......e ailenden çaldığın zamanı oraya verirsin…
Dosttur; hayatta kimseyi dinlemediğin kadar dinler, kendine ayırmadığın onca şeyi “O’na” ayırmaya çalışırsın…
Sonra olayın içinden kendini çıkartır şöyle karşıdan yaptıklarına bir bakarsın… Bakarsın ki her şey başladığın gibi!
Olmuyorsa, olmuyordur!

Gönlün rahat mı?
Elinden geleni yaptın mı?
Cidden olmuyorsa zorlamayacaksın…

CAN YÜCEL

http://www.facebook.com/pages/Edebiyat-kulubu/126663584867#!/photo.php?pid=4748867&id=126663584867&ref=fbx_album

Söz

2010-08-19T00:13:00.003+03:00

"Sözü altın olanların, susuşu intihardır"

Anonim

Dedikodu Tüyleri

2010-08-18T17:45:00.002+03:00

Sevgili arkadaşım Hale Karabekir’in, keyifle takip ettiğim ve bu keyfin yanı sıra, günlük hayatıma çok anlamlı katkıları olan bir blogu var; “Seyir Defterinden Notlar” Dün bloguna koyduğu yazıda, bir filmden “kıssadan hisse” denebilecek bir hikaye paylaşmış, izniyle ben de sizlerle paylaşıyorum. Bir kere daha teşekkürler Hale’cim güzel paylaşımların için…

"Film: Şüphe (Doubt)…

Yönetmen: John Patrick Shanley. Meryl Streep ve Philip Seymour Hoffman oynuyor.

Hikaye şöyle:

“Bir kadın bir arkadaşıyla aslında çok çok az tanıdığı bir kişi hakkında dedikodu yapmış. O gece bir rüya görmüş. Tam tepesinde bir el belirmiş ve bu kadını işaret etmiş. Bir anda müthiş bir suçluluk duygusuyla dolmuş içi.

Ertesi gün günah çıkarmak için kiliseye koşmuş. Yaşlı bir rahip varmış, ona her şeyi anlatmış ve sonra “Dedikodu yapmak günah mı?” diye sormuş, “Beni işaret eden o el Tanrı’nın eli miydi?”, “Özür dilemeli miyim?”, “Yanlış bir şey mi yaptım?”

Yaşlı rahip, “Evet” demiş, “Cahil kadın, bir kimsenin etrafta nasıl tanınacağını etkileyecek dayanaksız sözler söyledin. Utanmalısın”.

Kadın üzgün olduğunu söyleyip af dilemiş. Rahip, “O kadar çabuk değil, dur bakalım. Önce evine gitmeni istiyorum, eline bir yastık alıp, çatıya çıkmalısın. Bir bıçakla yastığı kesip, bana gelmelisin.”

Kadın biraz şaşkın, evine dönmüş. Yataktan bir yastık, çekmeceden bir bıçak almış, çatıya çıkmış. Yastığı kesmiş. Sonra rahibe gitmiş.

Rahip sormuş: “Tamam mı?”

Kadın: “Evet, yaptım” diye cevap vermiş.

“Ne gördün?”

“Tüyler…”

“Tüyler!” diye tekrarlamış rahip.

“Her yerde tüyler vardı.”

Yaşlı rahip, “Şimdi geri dönmeni ve rüzgarla uçuşan tüm tüyleri toplamanı istiyorum. Hepsini.”

“Ama bu imkansız. Nereye gittiklerini bilmiyorum. Rüzgar hepsini aldı götürdü.”

Rahip “İşte” demiş, “Dedikodu tam budur.”

Hale Karabekir, http://seyirdefterinden.blogspot.com/

Düğüm

2010-08-17T00:25:00.001+03:00

"Kopan bir ipe düğüm attığınızda ipin en sağlam yeri, o düğüm olur. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan yer o düğümdür..."

Hegel

http://www.facebook.com/home.php?sk=lf#!/pages/Edebiyat-kulubu/126663584867?ref=mf

yek beden

2010-08-16T01:00:00.004+03:00

“bir ovayı kaplıyor omuz omuza

üç omuza bir baş

Bir başa üç omuz”

Şairini bulamadım maalesef!

Ali’ciğim bugün 5 yaş ipini göğüslüyor ve her gün dediğim gibi “iyi ki var!”

"hangi aşk..."

2010-08-13T00:44:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ayaküstü Yaşanmış Ölümsüz Aşk Hikayeleri

“aşk mümkün olsa idi ahh, aşığı öldürmeden”

Murathan Mungan, Mırıldandıklarım, Metis Yayınları, 1992, s. 33

"hangi aşk..."

2010-08-12T00:06:00.001+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ayaküstü Yaşanmış Ölümsüz Aşk Hikayeleri

“hangi aşk mümkündür aşığı öldürmeden”

Murathan Mungan, Mırıldandıklarım, Metis Yayınları, 1992, s. 33

"Kime Vurulurum Ölesiye, Eve Dönmeden"

2010-08-11T00:28:00.001+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ayaküstü Yaşanmış Ölümsüz Aşk Hikayeleri

“şimdi hemen kalksam buradan

hemen çıksam uzun sokakların birine

kiminle karşılaşabilirim

kime vurulurum ölesiye, eve dönmeden

geceme kuzguni bir cehennem gibi eklenen

bir ölümcül sevda hangi köşe başında keser yolumu”

Murathan Mungan, Mırıldandıklarım, Metis Yayınları, 1992, s. 33

"Her Durakta Ölümsüz Bir Aşk Edineceğim"

2010-08-10T01:09:00.001+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ayaküstü Yaşanmış Ölümsüz Aşk Hikayeleri

“her durakta ölümsüz bir aşk edineceğim

bir bakıştan, bir duruştan

çağrışımın sonsuz hızından

unutulmaz bir sevgili daha bırakacağım ardımda

belki de yaşanabilecek en uzun serüveni terk edeceğim

daha otobüsün ilk basamağında”

Murathan Mungan, Mırıldandıklarım, Metis Yayınları, 1992, s. 32

"Bildiğim Ancak Aşıkken Varolduğum"

2010-08-09T11:16:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ayaküstü Yaşanmış Ölümsüz Aşk Hikayeleri

“Bildiğim kendimi bildim bileli aşık olduğum

Bildiğim ancak aşıkken varolduğum

İşte bu yüzden, benim için aşık olmak:

Çoktandır hasretine katlandığım yokluğum”

Murathan Mungan, Mırıldandıklarım, Metis Yayınları, 1992, s. 31

Beyoğlu’ndan Dolmabahçe’ye Taşınan Bir Aralık Akşamı

2010-08-06T00:25:00.002+03:00

Tek Satır Haftası

“Yaşananlara bir beden büyük geliyor artık hayat!”

Yılmaz Erdoğan, Kayıp Kentin Yakışıklısı, Sel Yayıncılık 1999, s. 70

Susuştu Yüzün

2010-08-05T00:36:00.002+03:00

Tek Satır Haftası

“avazım çıktığı kadar susuyorum”

Yılmaz Erdoğan, Kayıp Kentin Yakışıklısı, Sel Yayıncılık 1999, s. 67

Alkol İkindisi

2010-08-04T00:11:00.000+03:00

Tek Satır Haftası

“yalanı sevdasından büyük sen”

Yılmaz Erdoğan, Kayıp Kentin Yakışıklısı, Sel Yayıncılık 1999, s. 63

Nisanlık Öldü Mü?

2010-08-03T21:48:00.000+03:00

Tek Satır Haftası

“İlkbaharın günahı olmaz nasılsa!”

Yılmaz Erdoğan, Kayıp Kentin Yakışıklısı, Sel Yayıncılık 1999, s. 39

Pastırma Yazı

2010-08-02T00:32:00.001+03:00

Tek Satır Haftası

“aylak bir yaz geçiyor avuçlarımdan…”

Yılmaz Erdoğan, Kayıp Kentin Yakışıklısı, Sel Yayıncılık 1999, s. 19

"ben yeni bir güne başladım"

2010-07-30T00:38:00.005+03:00

21.1.1990

“elbette unutacak onlar da

bir sende yaşayacağım

pis bir sırt ağrısı gibi, yapışkan

gözüne uyku girmeyecek

kolay kolay gülemeyeceksin

ben yeni bir güne başladım

sen, yazık, orada kaldın”

Metin Celal, Herkes Kendine Yabancı, Çizgi-Parantez Yayıncılık, 1999, s. 116

"oysa bir seni bile bilemedim"

2010-07-29T14:27:00.001+03:00

Bozuk Bir Saati Kurarcasına

" sessizliğim bilgeliğimden sanılırdı

aşkları ve insanları tanıyışımdan

bakardım dünyaya uzak gözlerle

eklemlenip deriyle ruhun değdiği yere

/oysa bir seni bile bilemedim /

boyun eğmek ve teslimiyet

işte hep aklımdan geçenler

tarifsiz anılarla

kabul et, katlan, kaybet "

Metin Celal, Herkes Kendine Yabancı, Çizgi-Parantez Yayıncılık , 1999, s. 60

"neydi zaten işimiz"

2010-07-28T00:11:00.003+03:00

Gereksizliğimi Hissettiğimde

- kubilay’a

“bize de yasaklanmalıydı kehanet

hafızasız tarih, olmayan gelecek

neydi zaten işimiz

hayatta kalmaktan başka”

Metin Celal, Herkes Kendine Yabancı, Çizgi-Parantez Yayıncılık, 1999, s. 49

"iyidir böylesine düşünülmek"

2010-07-27T13:19:00.001+03:00

eski defter 3

STAYING ALIVE

" iyidir böylesine düşünülmek

sizi görünce insanların yol değiştirmeleri

dudak büküp , " boş ver " demeleri

yüreğiniz rahat etsin , bilindiniz

siz de insanların tarihine girdiniz "

Metin Celal , Herkes Kendine Yabancı, Çizgi-Parantez Yayıncılık, 1999, s. 14

"affedilir uzaklara gitmeniz"

2010-07-26T14:18:00.003+03:00

eski defter 3

STAYING ALIVE

" affedilir uzaklara gitmeniz

uzaklardan bakmanız

kırılır sesiniz en duyulur yerinden

en bilinir gülüşünüz yıkar insanı

bakarsınız , gittiğiniz anlaşılır "

Metin Celal , Herkes Kendine Yabancı, Çizgi-Parantez Yayıncılık, 1999, s. 14

"Bir Hatırlama İhtimali Camdan Bir Kuşun Kırık Kanadı Gibi Geçti Göğsünden"

2010-07-23T00:17:00.002+03:00

Unutmak/Hatırlamak

“Bu ses onun mu? Elerine baktı. Evet, onun. “Hadi Bey, bu eller senin. Şimdi hala burada ve merdivenleri gördüğün için müzenin ikinci katına tırmanıyorsun. Kimse senin burada olduğunu biliyor mu?” Bir hatırlama ihtimali camdan bir kuşun kırık kanadı gibi geçti göğsünden. Kuş eridi.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 44

"Herkesin Unuttuğu Bir Şeyi Mi Hatırlıyordu?"

2010-07-22T10:12:00.003+03:00

Unutmak/Hatırlamak

“Zaman neredeydi? Ellerine baktı. “Şimdi” buradaydı, kırış kırış. Ama zaman nerede?

‘Ama duvarlar…’ ‘Yeşil Hat’ın üzerindeki müzenin duvarlarını vuran silah sesleri kulağındaydı. Ama kurşun delikleri nerede? Bunu yanlış hatırlıyor olamazdı. Müzenin delik deşik duvarları nerede? Yine bir şeyi unutmuştu. Herkesin unuttuğu bir şeyi mi hatırlıyordu? Yoksa herkesin hatırladığı bir şeyi mi unutmuştu? Kimse bu taş hafıza binasının delik deşik olduğunu hatırlamıyor mu?”

Ece Temelkuran , Muz Sesleri , Everest Yayınları , 2010, s. 44

"Bir Çizgiye İhtiyacı Vardı"

2010-07-21T00:24:00.000+03:00

Unutmak/Hatırlamak

“Bir çizgiye ihtiyacı vardı. Şimdi ile önceyi bölen, bura ile orayı, eski ile yeniyi, hangisinin nerede başlayıp nerede bittiğini gösteren bir çizgi. Hatırlamak ve unutmak için bir hata ihtiyacı vardı. Çiğ beyazı utancı, loş ılıklıktan ayıran bir sınır.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 43

"Unutmak Ilık, Ağrılı Bir Loşluktu"

2010-07-20T00:46:00.001+03:00

Unutmak/Hatırlamak

“Unutmak ılık, ağrılı bir loşluktu. Hatırlamak ise gölgeli uykuyu kesik kesik yanmaya başlayan çiğ beyaz floresan ışığıyla bölen berbat bir mola yeri.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 42

"Şimdiki Zamanı Hatırlamak İçin Ellerine Bakıyor"

2010-07-19T09:50:00.001+03:00

Unutmak/Hatırlamak

“Hadi Bey’in aklı iyice karışıyordu. Kırışıklıklarla kat kat ağırlaşıp düşmüş gözkapaklarını bir gayret aralayıp anlamaya çalışıyordu. Savaşın yeniden başladığını sanıyor, sonra ekrandaki memeleri görünce içi rahatlıyor, ne düşündüğünü unutuyor, yeniden bir kalaşnikof gördüğünde şimdiki zamanı hatırlamak için ellerine bakıyor, savaşın bittiğini hatırlayıp tuttuğu ihtiyar nefesini bıkkın veriyor, klipten gelen kalaşnikof sesleriyle kalbi yeniden atmaya başlıyordu.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 41

"Yaşamın, Yüksek ve Derin Olacak"

2010-07-16T00:03:00.001+03:00

Yaşam

16.

“Yaşarken, sürekli, düştüğünü göreceksin –

çeşitli yüksekliklerden çeşitli derinliklere…”

…

“O yükseklikler ne denli yüksek,

o derinlikler ne denli derin olmuşsa, olacaksa,

yaşamın da o denli yüksek, o denli derin olmuş

-olacak- demektir.

Yaşamın, yüksekliklerin ile derinliklerin arasında

gidip

gelecek.

Yaşamın,

yüksek ve derin

olacak.”

Oruç Aruoba, De Ki İşte, Metis Yayınları, 2001, s. 52-53

"Yaşamın Yaşadıklarındır"

2010-07-15T11:14:00.001+03:00

Yaşam

13.

“Yaşamını yaşamadan yaşayamazsın

- yaşamın, yaşanınca, yaşamındır.”

…

“Yaşamın, yaşadıklarındır

- yaşamaya ‘karar’ verdiklerin,

ya da yaşamak ‘istedik’lerin değil…”

Oruç Aruoba, De Ki İşte, Metis Yayınları, 2001, s. 49-50

"Girmek İstemediğin Durumlara..."

2010-07-14T00:40:00.002+03:00

Yaşam

12.

“Yaşamında, hep kendini, girmek istemediğin

durumlara sokmak isteyeceksin – ve,

sokacaksın…”

Oruç Aruoba, De Ki İşte, Metis Yayınları, 2001, s. 49

"Yön Bulma Çabasıyla Döne Döne"

2010-07-13T00:22:00.001+03:00

Yaşam

11.

“Yaşamının büyük bir bölümü,

yaşamına yön verme çabalarınla geçecek

-öyle ki, gün gelecek, bakacaksın,

yaşamın, yön bulma çabasıyla döne döne,

yola hiç çıkamamış…”

Oruç Aruoba, De Ki İşte, Metis Yayınları, 2001, s. 48

"Sen En Son Çıkmazına Girdiğinde"

2010-07-12T09:54:00.001+03:00

Yaşam

10.

“Yaşamın, sürekli gireceğin çıkmazlardan oluşacak;

hep girip, hep çıkacaksın çıkmazlara, çıkmazlardan:

son gireceğin çıkmaz da, hiç çıkamayacağın çıkmaz

olacak – sen en son çıkmazına girdiğinde,

yaşamın da ‘düze” çıkacak…”

Oruç Aruoba, De Ki İşte, Metis Yayınları, 2001, s. 47

Eskici

2010-07-09T08:35:00.002+03:00

“Eskiden yeterdim kendime
Artardım bile
Şimdi ne yapsam nafile!
Ve
Kim demiş ‘can eskimez’ diye

Bu can tedirgin tende

Can da eskimiş

Ben de"

Bedri Rahmi Eyüboğlu

http://www.facebook.com/?sk=messages#!/pages/edebiyat-kulubu/126663584867

"Ben Unuttuğun Gibiyim Hala"

2010-07-08T00:23:00.004+03:00

“Sen gözlerimin önünde içindeki beni harcarken ben bir an bile seni unutmaya meyletmedim… Sen bildiğim gibi kalmadın ama… Ben unuttuğun gibiyim hala...”

Murathan Mungan, http://www.facebook.com/?sk=messages#!/pages/edebiyat-kulubu/126663584867

Ey Gönül!

2010-07-07T20:36:00.001+03:00

"Ey Gönül !.. Şimdi sorarım sana, hangi aşk daha büyüktür ? Anlatılarak dile düşen mi, anlatılmayıp yürek deşen mi?..."( ŞEMS-İ TEBRİZİ )

Şems-i Tebrizi, http://www.facebook.com/?sk=messages#!/pages/edebiyat-kulubu/126663584867

"Herkes Herkesi Seviyor"

2010-07-06T00:34:00.002+03:00

“Herkes herkesi seviyor…
Hepsi de başka türlü seviyor.
Herkes herkesi sevmesin, gerek yok.
Adam azaldı, sevgi de elden gidiyor.”

Özdemir Asaf, http://www.facebook.com/?sk=messages#!/pages/edebiyat-kulubu/126663584867

Nasihat

2010-07-05T11:28:00.007+03:00

"Nasihat; zamanında taze yenmemiş bir ekmeği, başkasına bayat yedirme denemesidir..."

Özdemir Asaf, http://www.facebook.com/?sk=messages#!/pages/edebiyat-kulubu/126663584867

"İstersen Yine Kuzu Olabilirsin"

2010-07-02T00:20:00.004+03:00

Aşk'a Devam...

“Kelimelerimi tartarak sonlandırdım. “İstersen yine kuzu olabilirsin. Zira hala içinde var. Yitirmedin özünü.”

Bu lafı duyar duymaz hancı kızgın tavaya değmiş gibi elini çekip benden uzaklaştı: “Bana bak derviş, seni hiç sevmedim” diye söylendi. “Bu gece burada kalabilirsin. Ama sabah erkenden toz olacaksın. Bir daha buralarda görmeyeyim suratını!”

Başımı salladım. Anlamıştım.

Böyledir işte. Doğruyu söyledin mi, kızar köpürürle. Hele aşktan bahsetmeyegör, hırçınlaşır, hoyratlaşır, senden nefret ederler.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 55

"İçindeki Zayıflık Dışına Şiddet Olarak Yansıyordu"

2010-07-01T11:53:00.002+03:00

Aşk'a Devam...

“Hancının avuç çizgilerini inceledim; derindi, çatlak çatlıktı, istikrarsızdı hatlar. Kısım kısım hareler belirdi gözlerimin önünde. Her insanın etrafında farklı renklerden bir hale olur. Bu adamınki boza yakın, ölgün bir maviydi. Ruhunun cevheri oyulmuş, kenarları örselenmişti. Dışarıdaki dünyaya karşı kendini savunacak içsel kudreti kalmamıştı adeta. İçten içe kuruyan bir bitki misaliydi hancı aslında. Yiten ruhsal kudretini ikame etmek için fiziksel kudretini ikiye katlamıştı. İçindeki zayıflık dışına şiddet olarak yansıyordu. Bu sebepten, hep başkalarına meydan okuyordu.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 53

"Kollamaktır Vazifem, Yaşatmaktır"

2010-06-30T00:39:00.005+03:00

Aşk'a Devam...

“Sufiyem, canım pahasına savunurum canı; yeminimdir, karıncaya dahi kıyamam. Kuş görsem Süleyman gelir aklıma; balık görsem Yunus. Kollamaktır vazifem, yaşatmaktır. Baktım bir adam bir adama zarar verecek, zayıfı korumak için elimden geleni yaparım. Velakin şiddet yoktur adabımızda. Elimden gelip geleceği, hancı ile yolcu arasına cansız bir perde gibi çekmek olur şu fani bedenimi.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 52

"Maktulün Bedduası"

2010-06-29T14:39:00.007+03:00

Aşk'a Devam...

“Birini öldürdüğün zaman, mahakkak ki ondan bir şeyler bulaşır sana: Bir resim, bir koku, bir nefes… Bir ah, bir lanet,bir ses… “Maktulün bedduası” derim ben buna. Bedenine yapışır kalır. Başlar oymaya, tenini delip geçercesine. Ta ki yüreğinin derinliklerine sızana değin. Orada tutunur, yeniden sende yaşam bulur. Rüyalarına girer, uykularını delik deşik böler. Gündüzleri bir şekilde idare edersin ama gece olup yalnız kaldığında, döşeğinde soğuk soğuk terlersin. Her maktul katilinde yaşamaya devam eder. Kabil Habil’i öldürdükten kelli, hiçbir katil kurtulamamıştır kurbanının emanetini yüklenmekten.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 39

40/40

2010-06-28T22:51:00.002+03:00

Kırk Kural'ın Kırkıncısı

Kırkıncı Kural: “Aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk peşinde mi koşmalıyım, mecazi mi, yoksa dünyevi, semavi ya da cismani mi diye sorma! Ayrımlar ayrımları doğurur. AŞK’ın ise hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.

Başlı başına bir dünyadır aşk. Ya tam ortasındasındır, merkezinde, ya da dışındasındır, hasretinde.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 415

"Bilmek. Bu Da Ürkütüyor"

2010-06-25T00:23:00.002+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü

“Sözlerimin anlamı beni ürkütüyor
böylesine hazırlıklı değilim daha.

Bilmek. Bu da ürkütüyor. Gene de biliyorum:
Kapanmaz yağmurun açtığı yaralar çocuklarda.”

İsmet Özel, http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir_id=14010

"Doğadan Bir Vahiy Bekledimse Boşuna"

2010-06-24T10:56:00.001+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü

“çapraştım, and içip ayna kırdım
doğadan bir vahiy bekledimse boşuna
baktım akşam herkesin kabul ettiği kadar akşamdı
hiç bir meşru yanı kalmamıştı hayatımın.”

İsmet Özel, http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir_id=14010

"Denedim"

2010-06-23T11:17:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü

“Denedim. Soğuk sular dökünüp fırladım sokaklara
sorular sordum nice kara sıfatları üstüme alaraktan
ipte boynum, ağzım şehvet yalaklarında”

İsmet Özel,http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir_id=14010

"Lekesiz, Umutlu Ve Budala"

2010-06-22T18:34:00.002+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü

"pulluklarla devrilen toprağın ıslaklığındaki can
madenlerin buharından elde edilen büyü
bazı yasak kitapların verdiği dinç duygular
nelerse ki yaşamak sözünü asi kılan
nelerse ki lekesiz, umutlu ve budala."

İsmet Özel, http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir_id=14010

"Özür Bulamayınca Aşka"

2010-06-21T20:37:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Çözülmüş Bir Sırrın Üzüntüsü

“Yaşamaktan öte özür bulamayınca aşka
sonuçları bir bir gözden geçiriyorum”

İsmet Özel, http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?siir_id=14010

Küçük Bir Açı

2010-06-18T22:54:00.000+03:00

"Küçük bir açı ilerde büyük sapmalara neden olabilir"

Anonim

Silginiz

2010-06-17T20:34:00.001+03:00

"Silginiz kaleminizden önce bitiyorsa, yanlışınız çok demektir"

Anonim

Kendimi Nokta Kadar Küçük...

2010-06-16T00:21:00.002+03:00

"Kendimi nokta kadar küçük hissettiğim zaman bakıyorum ki, anlamlı bir cümlenin sonundayım"

Anonim

İnandığı Şeyi Yapan...

2010-06-15T23:11:00.000+03:00

"İnandığı şeyi yapan insanın enerjisi asla tükenmez"

Anonim

Yüzü Işığa Yönelmiş...

2010-06-14T18:56:00.002+03:00

"Yüzü ışığa yönelmiş insan kaç yaşında olursa olsun, gençtir"

Anonim

Kız Arkadaş

2010-06-11T07:20:00.001+03:00

Anekdot Haftası

Annem "Kız arkadaşlarını unutma" diye tavsiyede bulunmuştu.."Yaşın
ilerledikçe senin için daha önemli olacaklar, kocanı-çocuklarını ne kadar
çok seversen sev, yine de kız arkadaşlarına ihtiyaç duyacaksın..
Onlarla bir yerlere gitmeyi ihmal etme.

Onlara vakit ayır ve kız arkadaşlarını daima hatırla.
Onlar sadece arkadaşların değil.
Senin kardeşlerin, kızların..." demişti.
"Ne kadar komik bir öğüt... Daha yeni evlenmedim mi? Artık ben evli bir kadınım. Kız arkadaşlarına ihtiyaç duyan bir genç kız değilim ki.
Bundan sonra kocama hayatımı adamak, yapacağım tek şey olacak" diye
düşünmüştüm.
Ama yıllar geçtikçe, çocuk olsa da ya da olmadıkça, kocalardan
boşandıkça, sevgililerin biri gidip diğeri geldikçe, annemin dediklerinin ne anlama geldiğini çok iyi anladım.

Zaman geçiyor…
Hayat akıyor…
Mesafe ayırıyor…
Aşk büyüyor… Sonra azalıyor…
Kalpler kırılıyor…
Kocalar evde bir yerde duruyor…
Veya evlilikler mahkemede son buluyor…
Sevgililer değişip duruyor…
Erkekler arayacaklarını söyleyip, aramıyor…
İşler geliyor ve gidiyor…
Ebeveynler ölüp gidiyor…
Komşular değişiyor…
Ama kız arkadaşlar hep oradalar…
Siz onları bırakmadığınız sürece…
Geçen yıllar ve arada kaç km. mesafe olduğu hiç önemli değil…
Bir kız arkadaş, hiçbir zaman ona ihtiyaç duyduğumuzdan daha uzak
değil…
Hayatınız içinde, öyle ya da böyle, yakın ya da uzak…

Kurbağaların Yarışı/Olumsuz Düşünen İnsanları Duymayın

2010-06-10T22:51:00.006+03:00

Anekdot Haftası

Günlerden bir gün kurbağaların yarışı varmış.
Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış.

Kurbağalar da arkadaşlarını seyretmek için toplanmışlar.

Yarış başlamış.
Gerçekte seyirciler arasında hiç biri yarışmacıların kulenin tepesine çıkacağına inanmıyormuş.
Sadece şu sesler duyulabiliyormuş:
- Zavallılar
-Hiçbir zaman başaramayacaklar!

Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar.
İçlerinden sadece bir tanesi inatla, yılmadan kuleye tırmanmaya çalışıyormuş.
Seyirciler bağırıyorlarmış:
-Zavallılar. Hiçbir zaman başaramayacaklar!

Sonunda bir tanesi hariç, diğer kurbağaların hepsinin ümitleri kırılmış yarışı bırakmışlar.
Ama kalan son kurbağa büyük bir gayret ile mücadele ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış.

Diğerleri hayret içinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler.
Bir kurbağa ona yaklaşmış, sormuş “Bu işi nasıl başardın?” diye.
O anda farkına varmışlar ki...
Kuleye çıkan kurbağa sağırmış!

OLUMSUZ DÜŞÜNEN İNSANLARI DUYMAYIN
ONLAR KALBİNİZDEKİ ÜMİTLERİ ÇALARLAR!

Hacı Bektaş Veli Ve Mevlana

2010-06-09T00:21:00.004+03:00

Anekdot Haftası

Bir adamcağız kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olmak için bunu Hacı Bektaş Veli'nin dergahına kurban olarak bağışlamak ister. (O zamanlar dergahlar aynı zamanda aşevi işlevi görüyordu.)

Durumu Hacı Bektaş Veli'ye anlatır ve Hacı Bektaş Veli helal değildir diye bu kurbanı geri çevirir. Bunun üzerine adam mevlevi dergahına gider ve aynı durumu Mevlana'ya anlatır.

Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder. Adam aynı şeyi Hacı Bektaş Veli'ye de anlattığını ama onun bunu kabul etmemiş olduğunu söyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar.

Mevlana şöyle der
- Biz bir karga isek Hacı Bektaş Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.

Adam üşenmez kalkar Hacı Bektaş dergahına gider ve Hacı Bektaş Veli'ye, Mevlana'nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektaş Veli'ye sorar.

Hacı Bektaş da söyle der
- Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana'nın gönlü okyanus gibidir. Bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.

Eflatun’a 2 Soru

2010-06-08T19:29:00.002+03:00

Anekdot Haftası

Eflatun’a iki soru sormuşlar. Birincisi, insanoğlunun sizi en çok şaşırtan iki davranışı nedir? Eflatun tek tek sıralamış;

Çocukluktan sıyrılırlar ve büyümek için acele ederler, ne var ki çocukluklarını özlerler.

Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler. Ama sağlıklarını geri almak için de para öderler.

Yarınlarından endişe ederken bugünü unuturlar. Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yasarlar.

Hiç ölmeyecek gibi yasarlar. Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.

Sıra gelmiş ikinci soruya; Peki sen ne öneriyorsun? Bilge yine sıralamış;

Kimseye kendinizi sevdirmeye kalkmayın!

Yapılması gereken tek şey, sadece kendinizi sevilmeye bırakmaktır.

Önemli olan, hayatta, en çok şeye sahip olmak değil, en az şeye ihtiyaç duymaktır.

2010-06-08T18:46:00.001+03:00

Anekdot Haftası

Dedi-kodu

2010-06-07T00:21:00.002+03:00

Anekdot Haftası

Bilge, karşısında duran iki adamı ilgiyle süzerek, "Sorun nedir?" diye sormuş. Adamlardan biri diğerine işaret ederek,"O, yaptığı dedikodularla sadece benim şöhretimi mahvetmekle kalmadı, bu köydeki pek çok insanın da canını yaktı!" demiş.
Öteki hemen atılmış: "Üzgünüm... Böyle olsun istememiştim.
Tüm söylediklerimi geri alıyorum."
"Yaa... Bunun gerçekten her şeyi düzelteceğini mi sanıyorsun?" diye söze katılmış bilge, "Yarın köy meydanına kuş tüyü yastığınla gel." "Nasıl yani?..."
"Dediğimi yaparsan anlayacaksın."

Ertesi gün köy meydanında buluşmuşlar. Bilge, adamın eline bir makas vermiş ve yastığı kesip içindeki tüyleri boşaltmasını söylemiş. Yastıktan boşalan tüyler rüzgârla birlikte etrafa savrulunca, "Şimdi," demiş bilge, "Bunların hepsini toplayıp bana getir."
Adam şaşkınlıkla, "Ama bu mümkün değil!" diye cevap vermiş. "Baksanıza, duvarların ardındaki bahçelere kadar savruldular. Öyle geniş bir alana yayıldılar ki, bunların hepsini toplamak imkânsız..."
"Tıpkı başkalarının hakkında sarf ettiğin sözler gibi" demiş bilge, "Yaptığın dedikoduların nerelere, ne kadar uzak mesafelere kadar gittiğini ve nelere sebep olduğunu bilebilir misin, söylesene?..."

Işık Menderes, Radikal Gazetesi, 20 Mayıs 2006

"Keşke Bana Da Böyle Baksa..."

2010-06-04T19:51:00.002+03:00

“Marwan, merdivenlerden o kadar sessiz çıkıyordu ki, durup izlemeye başladığında Filipina’nın onu fark etmesine imkan yoktu. Kapının önünde bağırıp duran kediye eğildi Filipina. Oturup kediye baktı. Öyle baktı ki, kedi bir derde düşmüş, derdini demeden anlarmış gibi. Onu iyileştirecekmiş, derman ondaymış gibi. Kedinin içine bakar gibi baktı.

Sanki onun için her şeyi yaparmış, ne yapar eder, koynuna alır, sarar sarmalar, onu her şeyden korurmuş gibi. Sanki ateşlenmişsin de annen bütün gece başında bekleyecekmiş, sirkeli havluları uykunun cehennem karanlığında serin serin ayak bileklerinde hissedecekmişsin, anneni oradan bilecekmişsin, daha şefkatli bir rüyaya alnını tuta tuta seni elleriyle bırakacakmış, sabah onu orada öylece göreceğine şüphe bırakmayacak fısıltılar akıtacakmış kulağına… Öyle bakıyor ki sabaha iyi olacaksın muhakkak. Öyle ki terleye terleye küçülmüş, hafiflemiş uyanacaksın, açınca gözünü, annenin sevinmiş, sana eğilmiş yüzünü göreceksin, “İyi ki hasta olmuşum,” diyeceksin, dertsiz tasasız uykuya dalacaksın tekrar.

Orada, o merdiven boşluğunda Marwan, içinden bakır telden bir cümlenin geçtiğini bildi sadece:

“Keşke bana da böyle baksa…”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 29

"Herkesi olduğundan daha kahraman yapar Beyrut."

2010-06-03T20:40:00.002+03:00

“Güzel kokulu kızım,

Annen buraya birçokları gibi çalışmak için geldi. Hıristiyan bir ailenin yanında hizmetçiydi sanırım. Bir kesinde bana, “Bu ülkeden geri götüreceğim tek şeyin para olduğunu sanıyordum. Herkes gibi bir hayat kurmayı hayal etmiştim,” demişti. Oysa annen herkes gibi biri değildi. Ya da kim bilir, belki de tıpkı hepimize yaptığı gibi, bu şehir onu da bir roman kahramanına dönüştürmüştü. Herkes bu şehri o yüzden sever Filipinam. Herkesi olduğundan daha kahraman yapar Beyrut.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 21

"İlginç"

2010-06-02T00:06:00.001+03:00

“Oxford’da üç tür “ilginç” vardı. Birincisi, “Hiç de ilginç değil ama şu anda konuşmak zorunda olduğumuza göre birbirimize iyi davransak iyi ederiz,” demekti. İkincisi, “Hiçbir şey anlamadım,” demeye gelirdi ki bunu ancak sarhoş olup doktora tez konusunu Oxford barmenlerine anlatacak duruma düşenler duyabilirdi. Üçüncüsü ise, “Tamamen saçmalıyorsunuz ama akademik adaba sahip olmadığımı düşündürecek kadar delirmedim,” anlamına gelirdi. Stevenson’ınki kesinlikle üçüncü gruptandı. Deniz, “ilginç” kelimesinin üç buçuk yıllık Oxford hayatında gerçek anlamıyla kullanıldığını hiç duymamıştı.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 17

"İç Gözlerini Tavanda Bir Yere Yerleştirip..."

2010-06-01T23:07:00.001+03:00

“Deniz, küçükken Arapça duaları nasıl hiç anlamadan ezberlediyse, böyle gecelerde ne yapılması gerektiğini de öyle bellemişti. Çünkü insanların kendilerinden hiç bahsetmeden, esas olarak hiçbir şeyden gerçek anlamda bahsetmeden, beraber bu kadar uzun bir yemek yiyip bunca şarabı yan yana içebilmeleri son derece mühim bir Oxford terbiyesiydi. Onlar gibi olabilmek için her yolu denemiş, yıllar içinde kalbi bu yolda can çekişirken tek çözümün iç gözlerini tavanda bir yere yerleştirip bütün olup bitenleri uzaktan bir yerden izlerken, aynı anda eksiltilmiş bir haliyle olayın içinde yer almak olduğunu anlamıştı. Zaten kimse onun bütünüyle orada olmasını beklemiyordu.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 14

"İnsan Çok Yalnızken..."

2010-05-31T22:40:00.001+03:00

“Kalbinin sesi gırtlağında şişerek büyüdü. Her adımda ayaklarını betondan tek tek söke söke merdivenleri indi. Henüz bu şehirde onun dilini konuşan kimseyi tanımıyordu.

‘Sakın,’ dedi kendine, ‘korkma.’ Bir hafta önceydi, anlamıştı. İnsan çok yalnızken, bir tane daha kendinden doğuruyordu içinde, ‘Korkma,’ desin diye:

“Manila’dan buraya kadar gelebildiğine göre, bir Pazar gününü de yalnız geçirmeyi becerebilirsin… Becerebilirsin.”

Ece Temelkuran, Muz Sesleri, Everest Yayınları, 2010, s. 8

Gül Sesleri

2010-05-28T11:15:00.001+03:00

Sadece Şiir Adı Haftası

Hakkı Özkan, Gül Sesleri, Yeni Pan Yayıncılık, 1991

Su Çürüdü

2010-05-27T00:24:00.000+03:00

Sadece Şiirin Adı Haftası

Ahmet Telli, Su Çürüdü, Dost Kitapevi Yayınları, 1985

Mırıldandıklarım

2010-05-26T23:33:00.001+03:00

Sadece Şiirin Adı Haftası

Murathan Mungan, Mırıldandıklarım, Metis Yayınları,1994

Kalbim Dinamit Kuyusu

2010-05-25T20:45:00.003+03:00

Sadece Şiirin Adı Haftası

Ahmet Arif Anlatıyor, Kalbim Dinamit Kuyusu-Refik Durbaş, Piya Kitaplığı, 1997

Kalk Gidelim Defteri

2010-05-24T19:43:00.000+03:00

Sadece Şiirin Adı Haftası

Metin Üstündağ, Kalk Gidelim Defteri, Parantez Yayınları, 1994

Gerçekten Beni Duyuyor Musun?

2010-05-21T20:30:00.000+03:00

Sadece Kitabın Adı Haftası

Leyla Navaro, Gerçekten Beni Duyuyor Musun?/Sevdiklerinizi Gerçekten Duyun, Kendinizi Daha İçtenlikle Duyurun, Remzi Kitabevi, 2006

Aritmetik İyi Kuşlar Pekiyi

2010-05-20T22:50:00.004+03:00

Sadece Kitabın Adı Haftası

Cemal Süreya, Aritmetik İyi Kuşlar Pekiyi, Yapı Kredi Yayınları, 2004, İstanbul

Bin Muhteşem Güneş

2010-05-19T00:29:00.000+03:00

Sadece Kitabın Adı Haftası

Khaled Hosseini, Bin Muhteşem Güneş, Everest Yayınları, 2009

Kumral Ada Mavi Tuna

2010-05-18T01:08:00.001+03:00

Sadece Kitabın Adı Haftası

Buket Uzuner, Kumral Ada Mavi Tuna, Remzi Kitabevi, 1997

Veronika Ölmek İstiyor

2010-05-17T00:26:00.003+03:00

Sadece Kitabın Adı Haftası

Paulo Coelho, Veronika Ölmek İstiyor, Can Yayınları, 2000

39/40

2010-05-14T02:45:00.003+03:00

Kırk Kural'ın Otuz Dokuzuncusu

Otuz Dokuzuncu Kural: “Noktalar sürekli değişse de bütün aynıdır. Bu dünyadan giden her hırsız için bir hırsız daha doğar. Ölen her dürüst insanın yerini bir dürüst insan alır. Hem bütün hiçbir zaman bozulmaz, her şey yerli yerinde kalır, merkezinde… Hem de bir günden bir güne hiçbir şey aynı olmaz.

Ölen her Sufi için Yeni bir Sufi daha doğar.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 407

38/40

2010-05-13T14:32:00.003+03:00

Kırk Kural'ın Otuz Sekincisi

Otuz Sekizinci Kural: “Yaşadığım hayatı değiştirmeye, kendimi dönüştürmeye hazır mıyım?’ diye sormak için hiçbir zaman geç değil. Kaç yaşında olursak olalım, başımızdan ne geçmiş olursa olsun, tamamen yenilenmek mümkün.

Tek bir gün bile öncekinin tıpatıp tekrarıysa, yazık. Her an her nefeste yenilenmeli. Yepyeni bir yaşama doğmak için ölmeden önce ölmeli.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 400

37/40

2010-05-12T01:04:00.003+03:00

Kırk Kural'ın Otuz Yedincisi

Otuz Yedinci Kural: “Tanrı kılı kırk yararak titizlikle çalışan bir saat ustasıdır. O kadar dakiktir ki sayesinde her şey tam zamanında olur. Ne bir saniye erken, ne bir saniye geç. Her insan için bir aşık olma zamanı vardır, bir de ölmek zamanı.”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 397

36/40

2010-05-11T00:13:00.005+03:00

Kırk Kural'ın Otuz Altıncısı

Otuz Altıncı Kural: “Hileden, desiseden endişe etme. Eğer birileri sana tuzak kuruyor, zarar vermek istiyorsa, Tanrı da onlara tuzak kuruyordur. Çukur kazanlar o çukura kendileri düşer. Bu sistem karşılıklar esasına göre işler. Ne bir katre hayır karşılıksız kalır, ne bir katre şer.

O’nun bilgisi dışında yaprak bile kımıldamaz. Sen sadece buna inan!”

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 394

35/40

2010-05-10T00:32:00.005+03:00

Kırk Kural'ın Otuz Beşincisi

Otuz Beşinci Kural

:"Su Hayatta ancak tezatlarla ilerleyebiliriz. Mümin içindeki münkirle tanışmalı, Tanrıya inanmayan kişi içindeki inananla. İnsan-ı Kamil mertebesine varana kadar gıdım gıdım ilerler kişi. Ve ancak tezatları kucaklayabildiği ölçüde olgunlaşır. "

Elif Şafak, Aşk, Doğan Kitap, 2009, s. 374

"ne vakit bir yaşamak düşünsem"

2010-05-07T10:16:00.004+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ben Sana Mecburum

"ne vakit bir yaşamak düşünsem
bu kurtlar sofrasında belki zor
ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
ne vakit bir yaşamak düşünsem
sus deyip adınla başlıyorum
içim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
hayır başka türlü olmayacak
ben sana mecburum bilemezsin…"

Atilla İlhan, Ben Sana Mecburum /Son Yüzyıl Büyük Türk Şiiri Antolojisi II/Ataol Behramoğlu, Sosyal Yayınları, 1987, s. 560

"belki haziranda mavi benekli çocuksun"

2010-05-06T00:04:00.002+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ben Sana Mecburum

"belki haziranda mavi benekli çocuksun
ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
belki yeşilköy'de uçağa biniyorsun
bütün ıslanmışşın tüylerin ürperiyor
belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
kötü rüzgâr saçlarını götürüyor"

Atilla İlhan, Ben Sana Mecburum /Son Yüzyıl Büyük Türk Şiiri Antolojisi II/Ataol Behramoğlu, Sosyal Yayınları, 1987, s. 560

"fatih'te yoksul bir gramafon çalıyor"

2010-05-05T00:23:00.003+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ben Sana Mecburum

"fatih'te yoksul bir gramafon çalıyor
eski zamanlardan bir cuma çalıyor
durup köşe başında deliksiz dinlesem
sana kullanılmamış bir gök getirsem
haftalar ellerimde ufalanıyor
ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
ben sana mecburum sen yoksun"

Atilla İlhan, Ben Sana Mecburum /Son Yüzyıl Büyük Türk Şiiri Antolojisi II/Ataol Behramoğlu, Sosyal Yayınları, 1987, s. 560

"sevmek kimi zaman rezilce kurkuludur"

2010-05-04T20:19:00.005+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ben Sana Mecburum

"sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
insan bir akşam üstü ansızın yorulur
tutsak ustura ağzında yaşamaktan
kimi zaman ellerini kırar tutkusu
birkaç hayat çıkarır yaşamasından
hangi kapıyı çalsa kimi zaman
arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu"

Atilla İlhan, Ben Sana Mecburum /Son Yüzyıl Büyük Türk Şiiri Antolojisi II/Ataol Behramoğlu, Sosyal Yayınları, 1987, s. 560

"ben sana mecburum bilemezsin"

2010-05-03T22:16:00.009+03:00

Bütün Hafta Bir Şiir/Ben Sana Mecburum

"ben sana mecburum bilemezsin

adını mıh gibi aklımda tutuyorum
büyüdükçe büyüyor gözlerin
ben sana mecburum bilemezsin
içimi seninle ısıtıyorum

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
bu şehir o eski istanbul mudur?
karanlıkta bulutlar parçalanıyor
sokak lambaları birden yanıyor
kaldırımlarda yağmur kokusu
ben sana mecburum sen yoksun..."

Atilla İlhan, Ben Sana Mecburum /Son Yüzyıl Büyük Türk Şiiri Antolojisi II/Ataol Behramoğlu, Sosyal Yayınları, 1987, s. 560

2010-05-03T20:27:00.000+03:00

2010-05-01T19:32:00.003+03:00

Yaşam

“Yaşamın öyle noktalara gelecek ki,

eski çerçevesinden çıkıp dört bir yana açılan

yol ağızlarında duruyor olacak;

ama, göreceksin ki, bu yollar hiç de

yeni yerlere ulaşmıyor – hatta, hiçbir yere ulaşmıyor:

‘çıkmaz sokak’, hepsi…

Yaşamın ‘çıkmaz sokak’lara çıkmakla geçecek

-hem de, bunlardan değil çıkmak,

giremeyeceksin bile onlara!

Yaşamın çıkılamazlıklara girememekle geçecek.”

Oruç Aruoba, De Ki İşte, Metis Yayınları 2001, s. 47